D :

· توصيه به خود شما : هيچ وقت خود را در معرض خطر قرار ندهيد .

· توصيه به ديگران : اجازه ندهيد که بينندگان و ناظران سانحه در معرض خطر قرار بگيرند.

· خطر تلفات را کم کنيد و يا افراد صدمه ديده را از معرض خطر دور نگهداريد .

R :

· به آرامي فرد صدمه ديده را تکان بدهيد و او را با صداي بلند مخاطب قرار دهيد تا عکس العمل و واکنش او را دريابيد البته در کودکان و نوزادان اين کار را انجام ندهيد .

· آيا مصدوم هوشيار است ؟

· آيا مصدوم خواب آلود و يا گيج و سراسيمه است ؟

· آيا مصدوم بي هوش است ( غش کرده است ) اما واکنش نشان مي دهد ؟

· آيا مصدوم بيهوش است و واکنش هم ندارد ؟

· اگر مصدوم بيهوش است او را در وضعيت مناسب قرار دهيد .

A :

· آيا راه هوايي باز و تميز است ؟

· آيا تنفس بيمار پر سر و صدا است ؟

· آيا عامل بالقوه انسداد راه هوايي وجود دارد ؟ ( مثلاً خون )

· اگر چنين است راه هوائي را باز و تميز کنيد .

B :

· به سينه بيمار نگاه کنيد آيا بالا و پائين مي شود ؟

· به صداي تنفس گوش دهيد آيا نفس مي کشد ؟

· با گذاشتن دست در پائين قفسه سينه حرکت تنفس را احساس کنيد .

· اگر تنفس وجود ندارد ۲ تنفس فعال به بيمار بدهيد و در صورت عدم پاسخ بيمار شروع کنيد به تنفس دهان به دهان .

C :

· آيا نبض کاروتيد دارد ؟

· آيا اين نبض قوي است ؟

· آيا منظم است ؟

· آيا خون زيادي از دست رفته است ؟

· اگر هيچ نبضي وجود ندارد بايد CPR ( عمليات احياء ) را شروع کنيد .

اگر مصدوم هوشيار است ( نسبت به وضعيت خود مطلع است )‌ آنگاه آسيبها و ناخوشي مصدوم را درمان کنيد (البته با توجه به علائم و نشانه هاي بيمار ).

همراه مصدوم بمانيد و با تلفن و يا سريعترين وسيله درخواست کمک کنيد .

اگر بيمار هوشيار نيست ولي تنفس خودبخودي دارد ( وضعيت تنفسي اش خوب است ) او را در وضعيت و موقعيت مناسب قرار داده و به درمان آسيب هايش ( البته در حد امکان ) بپردازيد .

اگر مصدوم بيهوش است و تنفس هم ندارد او را به پشت خوابانده و شروع به احياء بيمار نمائيد ( CPR ) و يا تنفس دهان به دهان هر کدام که لازم باشد